سال‌ها پیش از این ، در سرزمین ِهاتان ،

 رسم ، چنان بود که هریک از رعایای حاکم ،

در بامدادِ نخستین روز هر سال ، قفسی پر از قُمری ،

به آستان بَرَد تا حاکم به دست خویش ، قُمریان را آزاد کند.
حاکم ،  قُمریَکان را یکایک پرواز می‌داد ،

و به تقدیم‌کنندگانِ آن‌ها ، هدیه‌ای می‌بخشید.
روزی فرزانه‌ای با حاکم گفت:
رعایای تو ، از پیشکش‌کردن قُمریانِ محبوس ناگزیرند ،

و تو ، آن پرندگان را به هوا پرواز می‌دهی.

 آیا در این حکمتی نهفته است ؟
حاکم گفت:
 آری. بدین‌گونه ، رعایای قلمروِ من ،

از گذشت و دریادلیِ سلطان خویش آگاه می‌شوند.
آن‌گاه ، فرزانه‌ی روشندل با حاکم گفت:
 چندان که زمانِ تقدیم پرندگان محبوس فرا رسد،

 رعایای تو ، هر کجا ، بر جلگه و کوهپایه و دشت ،

دام می‌گسترند ، تا پرندگان بی‌آزار را فراچنگ آرند ،

 و پیش از آنکه ده قُمریِ زنده در قفس کنند ،

و به آستان تو آرند ، بی‌گمان ، صد قُمری و سار و کبوتر را

 پَر می‌شکنند و به خون می‌کِشند.

 آیا اگر حاکمِ دریادل ،

 یکسر ، قلمِ منع ، بر شکار پرندگان کِشد ،

و این رسمِ نادرست از میان بردارد ،
بر  گذشت و دادگریِ خویش ،

دلیلِ روشن‌تر ارائه نکرده است ؟!

 

 

 

 

 

" احمد شاملو"

طبقه بندی: عقل نامه،

من باور دارم ... که دعوا و جرّ و بحث دو نفر با هم، به معنى این که آن‌ها همدیگر را دوست ندارند،نیست. و دعوا نکردن دو نفر با هم نیز به معنى این که آن‌ها همدیگر را دوست دارند،نمى‌باشد. من باور دارم ... که هر چقدر دوست مان،خوب و صمیمى باشد؛ هر از گاهى باعث ناراحتى ما خواهد شد و ما باید  بدین خاطر،او را ببخشیم. من باور دارم ... که دوستى واقعى به رشد خود ادامه خواهد داد؛ حتى در دورترین فاصله‌ها.  عشق واقعى نیز همین طور است. من باور دارم ... که ما مى‌توانیم در یک لحظه کارى کنیم که براى تمام عمر، قلب ما را به درد آورد. من باور دارم ... که زمان زیادى طول مى‌کشد تا من همان آدم بشوم که مى‌خواهم. من باور دارم ... که همیشه باید کسانى که صمیمانه دوستشان دارم را، با کلمات و عبارات زیبا و دوستانه ترک گویم. زیرا ممکن است آخرین بارى باشد که آن‌ها را مى‌بینم. من باور دارم ... که ما مسئول کارهایى هستیم که انجام مى‌دهیم، صرفنظر از این که چه احساسى داشته باشیم. من باور دارم ... که اگر من نگرش و طرز فکرم را کنترل نکنم، او مرا تحت کنترل خود درخواهد آورد. من باور دارم ... که قهرمان، کسى است که کارى که باید انجام گیرد را، در زمانى که باید انجام گیرد،انجام مى‌دهد، صرفنظر از پیامدهاى آن. من باور دارم ... که گاهى کسانى که انتظار داریم در مواقع پریشانى و درماندگى به ما ضربه بزنند، به کمک ما مى‌آیند و ما را نجات مى‌دهند. من باور دارم ... که گاهى هنگامى که عصبانى هستم، حق دارم که عصبانى باشم؛ امّا این به من،این حق را نمى‌دهد که ظالم و بیرحم باشم. من باور دارم ... که بلوغ،بیشتر به انواع تجربیاتى که داشته‌ایم، و آنچه از آن‌ها آموخته‌ایم،بستگى دارد؛ تا به این که چند بار جشن تولّد گرفته‌ایم. من باور دارم ... که همیشه کافى نیست که توسط دیگران بخشیده شویم، گاهى باید یاد بگیریم که خودمان هم خودمان را ببخشیم. من باور دارم ... که صرفنظر از اینکه چقدر دلمان شکسته باشد، دنیا به خاطر غم و غصّه ی ما، از حرکت باز نخواهد ایستاد. من باور دارم ... که زمینه‌ها و شرایط خانوادگى و اجتماعى، برآنچه که هستم،تاثیرگذار بوده‌اند؛ امّا من خودم مسئول آنچه که خواهم شد،هستم. من باور دارم ... که نباید خیلى براى کشف یک راز،کند و کاو کنم،  زیرا ممکن است براى همیشه زندگى مرا تغییر دهد. من باور دارم ... که دو نفر ممکن است دقیقاً به یک چیز نگاه کنند، و دو چیز کاملاً متفاوت را ببینند. من باور دارم ... که زندگى ما ممکن است ظرف تنها چند ساعت ، توسط کسانى که حتّى آن‌ها را نمى‌شناسیم،تغییر یابد. من باور دارم ... که گواهى‌نامه‌ها و تقدیرنامه‌هایى که بر روى دیوار نصب شده‌اند،  براى ما احترام و منزلت به ارمغان نخواهند آورد. من باور دارم ... شادترین مردم، لزوماً کسى که بهترین چیزها را دارد،نیست. بلکه کسى است که از چیزهایى که دارد، بهترین استفاده را مى‌کند.

 

 

 

" نلسون ماندلا "

طبقه بندی: عقل نامه،

می گویند بودا هر گاه با بی احترامی یا بد رفتاری کسی مواجه میشد، از او تشکر می کرد!

وقتی علت را می پرسیدند. بودا می گفت: "زندگی آینه ای است که ما خود را در آن می بینیم، نوع رفتار دیگران با ما نشانه ی وجود منشاء آن نوع رفتار در خود ماست که بعنوان همسان جذب شده است و بدینگونه می توان عیوب خود را یافت.

اگر مخالفان خود را به‌ پای چوبه‌ی اعدام می کشانی،بدان‌ صاحب عقلی هستی بسان طناب و اگر مخالفان خود را به‌ زندان می فرستی،بدان صاحب عقلی هستی بسان قفس و اگر با مخالفان خود به‌ جنگ در می افتی،بدان صاحب عقلی هستی بسان چاقو و اما اگر با مخالفان خود به‌ بحث و گفتگو می پردازی و آنها را متقاعد می سازی و به‌ سخنان حق آنها قناعت می کنی، بدان صاحب عقلی هستی‌ بسان عقل!"

 

طبقه بندی: عقل نامه،